وبلاگ مهرداد

ما بین دو سنگ آسیاب گیر کرده‌ایم. یک طرف حکومتی است، که برای منافع اقلیتی، ملتی را در بند کرده، و با نام مذهب به چپاول و سرکوب مشغول است، و طرف دیگر قدرتی جهانی است، که برای منافع اقلیتی، قصد سلطه بر جهان را دارد، و با نام دمکراسی به چپاول و سرکوب مشغول است. چطور می‌شود بر علیه یکی عمل کرد و باعث کمک به دیگری نشد؟ سیما در وبلاگش دو مقاله‌ی خوب دارد که به این مساله اشاره می‌کند. در نوشته‌ی اخیرش پتیشنی را پیشنهاد کرده‌ که باید از آن پشتیبانی کرد، چون کسانی که می‌خواهند حرکت آزادی‌خواهی ایرانیان به ثمر برسد باید بر حفظ استقلال این حرکت‌ها پافشاری کنند.

مثلا سازمان عفو جهانی در گزارش اخیرش قاطعانه نقص حقوق بشر را توسط دولت آمریکا محکوم کرده. این عمل مستفل سازمان عفو جهانی باعث می‌شود که دولت آمریکا دیگر نتواند از گزارش‌هایی که این سازمان بر علیه حکومت ایران و کشورهای دیگر منتشر می‌کند به سادگی به نفع خودش سوء استفاده کند، چون مجبور شده برضد این سازمان واکنش شدید نشان دهد وبوش و دارودسته‌اش گزارش‌ها را مسخره و دروغ و غیره خوانده‌اند . با نشان دادن استقلال خود، مشروعیت این سازمان بیش از پیش شده و دست سیاست‌بازی‌های قدرت‌ها از آن کوتاه شده است. یعنی می‌شود بین دو سنگ آسیاب بود و له نشد.