Tuesday, April 26, 2005
اکبر گنجی
مادهی نوزدهم اعلامیهی حقوق بشر: «هرکس حق آزادی عقیده و بیان دارد و حق مزبور شامل آنست که از داشتن عقاید خود بیم و اضطرابی نداشته باشد و در کسب اطلاعات و افکار و در اخذ و انتشار آن به تمام وسایل ممکن و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشد.»
آنقدر تعداد کسانی که حکومت اسلامی اصل فوق را در موردشان زیر پا گذاشته زیاد است که اگر بخواهیم هر روز راجع به یکی از آنها بنویسیم عمرمان کفاف نخواهد داد. چند روز پیش در وبلاگهای فارسی زبان حرکتی شروع شده به حمایت اکبر گنجی، یکی از بیشمار قربانیان استبداد حکومت مذهبی ایران. این حرکتها روحیهی تعاون و همکاری را در جامعهی ایرانی گسترش میدهد و حمایتی است از تمام در بندکشیدهشدگان و قربانیان آن تاریکخانه، صرفنظر از اینکه با عقایدشان موافق باشیم یا نه.
این هم چند جمله از کتاب اکبر گنجی «عالیجناب سرخپوش و عالیجنابان خاکستری» به یاد او:
«اگر بخواهیم دمکراسی پابرجا بماند، بیان باید کاملا آزاد باشد. آزادی انتقاد، آزادی ابراز عقاید مخالف، در یک دمکراسی باید به طور مطلق باقی بمانند. برای کسی که فرایند دمکراتیک را از هر نتیجهی خاصی باارزشتر انگارد، شرایط لازم آن فرایند باید محترم شمرده شود و مورد پاسداری قرار گیرد. آزادی بیان به عنوان یک امر مطلق قابل دفاع است، و نتها سقف آزادی، عدالت است و عدالت هم امروزه تجلیگاهش دمکراسی است. آزادی کامل گفتار شرط لازم دمکراسی موفق است.»
آنقدر تعداد کسانی که حکومت اسلامی اصل فوق را در موردشان زیر پا گذاشته زیاد است که اگر بخواهیم هر روز راجع به یکی از آنها بنویسیم عمرمان کفاف نخواهد داد. چند روز پیش در وبلاگهای فارسی زبان حرکتی شروع شده به حمایت اکبر گنجی، یکی از بیشمار قربانیان استبداد حکومت مذهبی ایران. این حرکتها روحیهی تعاون و همکاری را در جامعهی ایرانی گسترش میدهد و حمایتی است از تمام در بندکشیدهشدگان و قربانیان آن تاریکخانه، صرفنظر از اینکه با عقایدشان موافق باشیم یا نه.
این هم چند جمله از کتاب اکبر گنجی «عالیجناب سرخپوش و عالیجنابان خاکستری» به یاد او:
«اگر بخواهیم دمکراسی پابرجا بماند، بیان باید کاملا آزاد باشد. آزادی انتقاد، آزادی ابراز عقاید مخالف، در یک دمکراسی باید به طور مطلق باقی بمانند. برای کسی که فرایند دمکراتیک را از هر نتیجهی خاصی باارزشتر انگارد، شرایط لازم آن فرایند باید محترم شمرده شود و مورد پاسداری قرار گیرد. آزادی بیان به عنوان یک امر مطلق قابل دفاع است، و نتها سقف آزادی، عدالت است و عدالت هم امروزه تجلیگاهش دمکراسی است. آزادی کامل گفتار شرط لازم دمکراسی موفق است.»
